ตอนที่ 230 การแข่งขันอีสปอร์ต อัจฉริยะเป็นเพียงบัตรผ่านเข้าสนาม

ตอนที่ 230 การแข่งขันอีสปอร์ต อัจฉริยะเป็นเพียงบัตรผ่านเข้าสนาม

เมื่อมีสวี่เยว่เวยอยู่ เซี่ยปิงหลีก็ไม่จำเป็นต้องให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นมาดูแลอีก อย่างไรเสียชายหญิงควรรักษาระยะห่าง การให้ผู้หญิงมาดูแลย่อมสะดวกกว่าในหลาย ๆ ด้าน

เพียงแต่เซี่ยปิงหลียังรู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นคนแปลกหน้า ในใจก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

สวี่เยว่เวยนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา หลังเหยียดตรงแน่ว เธอก้มมองเวลาแล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้นว่า “คุณเซี่ยจะอาบน้ำไหม”

หน้าผากกับหัวเข่าของเซี่ยปิงหลีถลอกจนถูกน้ำไม่ได้ อีกทั้งข้อเท้ายังแพลงจนยืนไม่มั่นคง นับประสาอะไรกับการอาบน้ำ แค่คิดก็รู้สึกยุ่งยากแล้ว

เธอส่ายหน้าแล้วเบะปากโดยไม่รู้ตัว “ไม่ล่ะ ตอนนี้ตัวฉันมีแผลหลายจุด ถูกน้ำไม่ได้ ไม่สะดวก…”

“คุณเซี่ย ฉันช่วยอาบให้ได้ คุณแค่นอนให้เรียบร้อยก็พอ” สวี่เยว่เวยเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงราบเรียบไม่เร่งรีบ “ประธานเซียวจ่ายค่าตอบแทนให้ฉันอย่างงาม ดังนั้นคุณไม่ต้องรู้สึกเกรงใจ นี่เป็นงานของฉัน”

บอดี้การ์ดระดับสูงของบริษัทรักษาความปลอดภัยไม่มีสิทธิ์เลือกนายจ้างของตัวเอง โดยเฉพาะในกรณีของบอดี้การ์ดหญิงที่ความต้องการในตลาดส่วนใหญ่ยังสู้บอดี้การ์ดชายไม่ได้ เดิมทีสวี่เยว่เวยถูกจัดให้ไปเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของประธานบริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่งในแอฟริกา หากหลงซิงอี๋ไม่ได้ระบุขอบอดี้การ์ดหญิงขึ้นมากะทันหัน เธอก็คงถูกส่งไปแอฟริกาแล้ว