กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 พวกคนมีความรักนี่บ้าคลั่งจริง ๆ
“เอาละ นี่ก็นับเป็นข่าวดี” เซียวโม่อวี่คลึงคิ้วที่ขมวดแน่นของหญิงสาวซึ่งนอนอยู่บนตักเขาอย่างอ่อนโยน ก่อนโน้มตัวไปจูบแก้มเธอเบา ๆ แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างแนบเนียน “ขมวดคิ้วบ่อย ๆ เดี๋ยวก็มีริ้วรอย แก่เร็วไม่รู้ด้วย”
“ฉัน~อ่อน~กว่า~นาย~” เซี่ยปิงหลีแลบลิ้นอย่างซุกซน สีหน้าเต็มไปด้วยความได้ใจเล็ก ๆ “ถึงจะแก่ ฉันก็แก่ช้ากว่านายอยู่ดี~”
เธอยกมือประคองใบหน้าของชายหนุ่ม หรี่ตาลงพร้อมรอยยิ้มสดใสเปล่งประกาย “ได้กินหญ้าอ่อนอย่างฉัน นายก็แอบดีใจไปเถอะ~”
เซียวโม่อวี่ยกมุมปากยิ้ม อดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบริมฝีปากเล็กสีเชอร์รี่ของเธออีกครั้ง “อืม~ อ่อนจริง ๆ”
“พี่เซียว...” เซี่ยปิงหลีนอนหนุนตักเซียวโม่อวี่ พลิกตัวแล้วใช้สองแขนกอดเอวชายหนุ่ม ศีรษะแนบลงกับหน้าท้องของเขา ก่อนพึมพำถาม “นายจะอยู่ที่ซั่วเป่ย์ได้นานแค่ไหนเหรอ?”
“คิดถึงฉันจนไม่อยากให้ไปเหรอ?” เซียวโม่อวี่ลูบผมเซี่ยปิงหลี ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด
“แน่นอนว่าไม่อยากให้นายไปอยู่แล้ว...” เซี่ยปิงหลีซุกศีรษะกับหน้าท้องของชายหนุ่ม แขนรัดเขาแน่นขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความต้องการครอบครอง “ถ้าฉันไม่อยู่ข้าง ๆ คอยจับตาดู แล้วมีสาวน้อยที่อ่อนกว่าฉันมาขโมยนายไปจะทำยังไง?”