ตอนที่ 212 เดี๋ยวฉันแอบไปหาเธอ~

ตอนที่ 212 เดี๋ยวฉันแอบไปหาเธอ~

เซี่ยเทียนเฉินเองก็ตั้งใจจะออกจากงาน แผ่นหลังตอนเดินจากไปของเขาดูเดียวดายอยู่บ้าง จังหวะที่เพิ่งก้าวจะพ้นประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเซียว เสียงนุ่มเบาเสียงหนึ่งก็เรียกเขาจากด้านหลัง

“คุณอาเซี่ย...” เสียงนั้นเบามาก ไม่ได้เจืออารมณ์ใด เป็นเสียงที่เขาไม่ค่อยคุ้นเคย แต่เขาก็ยังเดาได้ว่านี่คือเสียงของลูกสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจ

เขาหันกลับไปตามเสียง ก็เป็นใบหน้าของเซี่ยปิงหลีจริง ๆ

เธอยืนอยู่ตรงหน้าเซี่ยเทียนเฉิน สีหน้าดูไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด คล้ายจงใจเก็บซ่อนสีหน้า อยากพยายามทำตัวเองให้ดูเย็นชาที่สุด

เซียวโม่อวี่และเซี่ยหลิงเฉินยืนขนาบซ้ายขวาคอยปกป้องอยู่ด้านหลังเธอ ราวกับกำลังช่วยหนุนหลังให้เธอ

สำหรับคนเป็นพ่อแล้ว คงไม่มีคำพูดไหนสร้างบาดแผลได้ลึกไปกว่าการถูกลูกสาวแท้ ๆ เรียกตัวเองว่า “คุณอา” อีกแล้ว

คำเรียกขานนี้ก็เป็นคำที่เซี่ยปิงหลีลังเลอยู่นานมากกว่าจะเรียกออกมาได้ ตัวเธอในตอนนี้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะเรียกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อคนนี้อย่างไร

“คุณไม่จำเป็นต้องช่วยพูดแทนพวกเราเหมือนอย่างในวันนี้หรอกค่ะ พวกเราไม่ต้องการ” น้ำเสียงของเซี่ยปิงหลีเย็นชา แววตาแฝงความเย็นเยียบ ในน้ำเสียงกระทั่งจะตำหนิยังขี้เกียจใส่ลงไป ราวกับอีกฝ่ายเป็นแค่คนแปลกหน้าไม่สำคัญที่ชอบแส่เรื่องคนอื่น