เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 205 เวลาส่วนตัวของเราสองคนจะลดลงครึ่งหนึ่งแล้ว~
กลางคืนเซี่ยปิงหลีนอนหลับไม่ค่อยสนิท ไม่นานก็ลืมตาตื่นขึ้นมา พอได้ยินเสียงลมหายใจของชายหนุ่มที่อยู่ข้างเตียงตนเอง เธอก็เกาะขอบเตียงชะโงกหัวออกไป
เซียวโม่อวี่หลับตาอยู่ ท่านอนช่างเข้ากับท่าทางไม่ยอมให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้ในยามปกติของเขาเป็นอย่างยิ่ง ราวกับแวมไพร์ที่นอนอยู่ในฝาโลงศพ
เธอไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น กลิ้งลงมาจากเตียงของตัวเองโดยตรง ดึงผ้าห่มบนตัวเซียวโม่อวี่ออก มุดเข้าไปในผ้าห่ม นอนคว่ำทับอยู่บนตัวเขา จากนั้นก็ห่มผ้าห่มคลุมคนทั้งสองให้เรียบร้อย การกระทำทั้งหมดลื่นไหลต่อเนื่องในคราวเดียว ในหัวเธอซักซ้อมมาตั้งหลายรอบ ดูท่าแล้วยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
เซียวโม่อวี่หลับสนิท ไม่ได้ถูกเธอป่วนจนตื่น เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ลูบแผ่นหลังของสาวน้อยที่นอนคว่ำอยู่บนตัวเขาตามสัญชาตญาณ คิ้วที่ขมวดมุ่นจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง