ตอนที่ 199 เธออยากกลับไปยอมรับ ‘เขา’ ไหม?

ตอนที่ 199 เธออยากกลับไปยอมรับ ‘เขา’ ไหม?

เซี่ยปิงหลีสวมหน้ากากออกซิเจนอยู่บนใบหน้า ดวงตาเหม่อลอยมองเพดานสีขาวโพลน พลางหวนคิดถึงเรื่องราวในอดีตทีละเล็กทีละน้อย

ตั้งแต่เกิดมา เธอก็มีเพียงแม่เท่านั้น ในความทรงจำของเธอ ไม่เคยมีภาพของพ่อปรากฏอยู่เลย

พี่ชายบอกว่า พวกเขาไม่มีพ่อ

แต่เธอรู้ว่าพวกเขามีพ่อ เพียงแต่พ่อไม่ต้องการพวกเขาแล้ว

“เซียวโม่อวี่...” เซี่ยปิงหลีนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างอ่อนแรง ก่อนจะเอ่ยเรียกเซียวโม่อวี่ที่อยู่นอกประตู

ทันทีที่เซียวโม่อวี่ได้ยินเสียงของเซี่ยปิงหลี เขาก็รีบก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะย่อตัวลงข้างเตียงและกุมมือเรียวบางของเธอไว้ พลางถามเสียงเบาอย่างอ่อนโยนว่า “เป็นอะไรไป เด็กดี? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

ทันทีที่เซี่ยปิงหลีเห็นเซียวโม่อวี่ น้ำตาก็แทบจะเอ่อล้นออกจากขอบตาอย่างควบคุมไม่อยู่ เธอมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำและเปี่ยมไปด้วยหยาดน้ำตา ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง คงเพราะร้องไห้หนักจนเจ็บคอ เสียงของเธอจึงยังแหบพร่าอยู่เล็กน้อย “ฉันอยากกลับบ้าน ฉันคิดถึงพี่...”

“ได้ พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอกลับ” เซียวโม่อวี่ปลอบเธอเสียงเบา พร้อมยกมือปัดเส้นผมที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำตาบนหน้าผากของเธอออก

อันหมิงรู้สึกเป็นห่วง จึงตามเข้ามาดูอาการของเซี่ยปิงหลีด้วย ในสายตาของเขาแต่ไหนแต่ไรมา เซี่ยปิงหลีเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ดวงน้อยที่เปล่งประกายและแผ่ความอบอุ่นอยู่เสมอ เขาไม่เคยเห็นเธออ่อนแอถึงเพียงนี้มาก่อน ราวกับต้นหญ้าเล็ก ๆ ที่เหี่ยวเฉา