เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 186 รักระยะไกลน่ะ แน่นอนว่าต้องทรมาน
“ใครใช้ให้นายไปพนันกับคนอื่นกัน เด็กไปไหม?” จู่ ๆ สวีอี้เจ๋อก็รู้สึกว่าเสียงโวยวายของลู่เจินคล้ายจะช่วยให้เขาผ่อนคลายลงได้ สีหน้าจึงกลับมาผ่อนคลายอีกครั้ง พร้อมรอยยิ้ม “ทำตัวเหมือนเด็กไม่มีผิด”
ลู่เจินฟังเสียงของสวีอี้เจ๋อที่ยังคงสงบนิ่งไม่เร่งรีบเหมือนเช่นเคย จึงแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนหน้านี้ตอนดูไลฟ์สด เขาเห็นแววตาอ้างว้างและหม่นหมองของสวีอี้เจ๋อตอนเดินลงจากเวที จึงอดเป็นห่วงไม่ได้
ก่อนหน้านี้พวกเขาก็ใช่ว่าจะไม่เคยแพ้ แต่ยังไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของสวีอี้เจ๋อมาก่อน
เขารู้สึกอยู่เสมอว่าครั้งนี้ดูเหมือนจะมีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
“จะทำเป็นเก่งไปทำไม ไอ้ลูกหมา!” ลู่เจินยังคงต่อปากต่อคำกับเขาเหมือนเช่นเคย แม้คำพูดจะเต็มไปด้วยคำด่า แต่ริมฝีปากกลับมีรอยยิ้มอยู่ตลอด “รอพ่อกลับไปก่อน เดี๋ยวพาพวกนายคว้าแชมป์ใหม่เอง!”