เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 176 ขอร้อง อย่ามารบกวนชีวิตของเราอีก
ซูโม่หวนคิดถึงตอนที่พวกเขาแต่งงานกันในตอนนั้น เซี่ยเทียนเฉินแอบขโมยสมุดทะเบียนบ้านออกมาจากบ้าน ทั้งสองคนจึงรีบไปจดทะเบียนสมรสกันอย่างง่าย ๆ พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งยังไม่มีญาติพี่น้องมากนัก ส่วนตระกูลเซี่ยก็ไม่มีใครกล้ามาร่วมงานเพราะเกรงใจคุณปู่เซี่ย สุดท้ายในงานแต่งจึงมีเพียงเพื่อนสนิทไม่กี่คนของพวกเขาเท่านั้น บรรยากาศเงียบเหงาเหลือเกิน
แต่เซี่ยเทียนเฉินตั้งใจจัดงานแต่งอย่างมาก ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ลงมือทำด้วยตัวเอง แม้แต่การออกแบบและตกแต่งสถานที่ก็ทำตามความชอบของซูโม่ด้วยตัวเอง ถึงงานจะไม่ได้คึกคักนัก แต่ก็เต็มไปด้วยความโรแมนติก
เขาปลูกกุหลาบภูเขาหิมะที่เธอชอบที่สุดไว้เต็มภูเขาด้วยมือของตัวเอง นั่นคือสิ่งที่เซี่ยเทียนเฉินแอบปลูกไว้ตั้งแต่ตอนที่พวกเขาเพิ่งคบกัน ทั้งสองแต่งงานกันท่ามกลางทะเลดอกไม้ผืนนั้น กลีบดอกไม้ปลิวว่อนทั่วฟ้า พัดผ้าคลุมหน้าสีขาวบริสุทธิ์ของซูโม่ให้ลอยขึ้น พวกเขากอดกัน จุมพิตกัน และให้คำสัตย์ว่าจะไม่มีสิ่งใดพรากพวกเขาออกจากกันได้ นอกจากความตาย…
“ผมไม่หย่า!” แน่นอนว่าเซี่ยเทียนเฉินไม่เห็นด้วยกับการหย่าร้าง เขาก้าวเข้าไปกุมมือซูโม่ไว้แน่น คุกเข่าข้างหนึ่งลงข้างเธอ แววตาเต็มไปด้วยคำวิงวอน “โม่โม่…ผมรู้ว่าผมทำผิดต่อคุณ…ให้โอกาสผมอีกครั้งได้ไหม? ยกโทษให้ผมครั้งนี้เถอะ…ได้ไหม?”