กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 แน่นอนว่าฉันจะปล่อยให้พวกเขาเสวยสุขต่อไปไม่ได้!
ณ ตระกูลเซี่ย เซวียหลินนั่งเหม่ออยู่ข้างเตียง ดวงตาจ้องตรงไปยังกำแพงสีขาวเบื้องหน้า ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาล เธอก็อยู่ในสภาพเช่นนี้มาตลอด แทบไม่ยอมกินอะไร ราวกับดวงจิตถูกดึงออกจากร่าง
“แม่…” เซี่ยหยวนรุ่ยเดินเข้ามาในห้อง เหลือบมองอาหารบนโต๊ะที่แทบไม่ได้แตะต้อง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น ก่อนจะอดถอนหายใจยาวไม่ได้ “กินอะไรสักหน่อยเถอะ…”