กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 159 ว่าด้วยเรื่องพี่สาวของฉัน เซี่ยปิงหลี…
จ้าวเฉินไป๋กับต่งเหวินเยวียนอยู่ตามลำพังในห้องรับแขกของฐานทีม บรรยากาศมีความกระอักกระอ่วนอย่างประหลาด เดิมทีเขาที่เจนจัดทุกสนามรบกลับทำตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียอย่างนั้นในเวลานี้ ทั้งสองคนเอาแต่นั่งนิ่ง ๆ เหม่อลอย โดยตรงกลางยังเว้นระยะห่างไว้ไกลโข
“ช่วงนี้อากาศเริ่มร้อนแล้วเนอะ” จ้าวเฉินไป๋เดิมทีอยากจะหาหัวข้อคุยเพื่อทำลายความกระอักกระอ่วน แต่พอพูดออกไปแล้ว ก็แทบอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาด
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองคุยกับผู้หญิงแล้วจะเดดแอร์ได้ขนาดนี้
“อืม” ต่งเหวินเยวียนขานรับเสียงเย็นชา ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือตลอดเวลา
จ้าวเฉินไป๋รู้สึกท้อแท้อยู่บ้าง แต่ก็ยังคงหาเรื่องคุยต่อไป “เธอหิวหรือยัง อยากดื่มพวกชานม กาแฟ อะไรทำนองนั้นไหม”
“ไม่เอา ช่วงนี้ฉันลดน้ำหนัก” น้ำเสียงของต่งเหวินเยวียนยังคงเรียบเฉย ดูท่าทางเหมือนไม่อยากจะสนใจเท่าไร ยิ่งทำให้จ้าวเฉินไป๋หมดแรงใจขึ้นไปอีก
“หุ่นเธอดีขนาดนี้ไม่มีความจำเป็นต้องลดน้ำหนักเลยสักนิด” ท้อก็ส่วนท้อ จ้าวเฉินไป๋ยังคงหาเรื่องคุยต่อ แม้จะรู้สึกเคอะเขินอยู่บ้าง แต่มันก็ยังดีกว่าการที่ทั้งสองคนนั่งอยู่โดยไม่พูดอะไรกันเลยแม้แต่คำเดียว
“อืม” ต่งเหวินเยวียนขานรับอย่างเฉยชาอีกครั้ง ทำให้จ้าวเฉินไป๋ไม่รู้ว่าจะต่อบทสนทนายังไงดี บรรยากาศจึงกลับมาเงียบสงัดลงอีกหน
เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลยว่าการคุยกับผู้หญิงจะเป็นเรื่องที่ยากเย็นขนาดนี้