กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 157 ของฉันก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน หื่นไม่หยุดทุกวัน!
เซี่ยหลิงเฉินจ้องฟูกที่ปูอยู่ข้างเตียง ซึ่งเพิ่งถูกเซียวโม่อวี่ใช้เป็นที่นอนด้วยสายตาเขม็ง ผ้าห่มยังถูกกองไว้อย่างยุ่งเหยิงเพราะยังไม่มีเวลาเก็บ เขามองกองสิ่งของตรงหน้าแล้วรู้สึกขัดตา สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง
“ไม่ต้องมองแล้ว แค่ไม่ตามเธอไปเข้าห้องน้ำก็ถือว่าฉันยอมถอยให้มากที่สุดแล้ว” เซียวโม่อวี่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ร่างของเขายังคงอยู่ในท่าคล่อมเซี่ยปิงหลีอย่างชวนให้คิด เขาหันไปมองเซี่ยหลิงเฉินอย่างไม่สะทกสะท้าน สีหน้าชอบธรรมเต็มที่
เซี่ยหลิงเฉินจ้องฟูกข้างเตียงเขม็ง พยายามควบคุมหางตาไม่ให้เหลือบไปมองคนสองคนที่อยู่ในท่าชวนให้คิด เขากัดฟันกรอดแล้วตะคอกใส่เซียวโม่อวี่ที่กำลังคล่อมน้องสาวของตัวเองว่า “ไอ้บ้า ลุกขึ้นมาพูดกับฉันเดี๋ยวนี้!”
เซียวโม่อวี่ลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าเล็กน้อย จากนั้นก็ขวางเซี่ยปิงหลีไว้ด้านหลังราวกับแม่ไก่กำลังปกป้องลูกเจี๊ยบ ก่อนเลิกคิ้วพูดกับเขาว่า “ยังไงช่วงนี้ฉันก็จะนอนที่นี่ ฉันไม่ได้มาปรึกษานาย นี่คือการแจ้งให้ทราบ”
แม้เซี่ยหลิงเฉินจะรู้สึกไม่สบอารมณ์นัก แต่ก็ยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง เขากำชับเซียวโม่อวี่ว่า “ถ้านายอยากนอนพื้นก็นอนเอง ถ้ากล้าขึ้นเตียง ฉันจะอัดนายให้ตาย!”
เซี่ยหลิงเฉินพูดพลางทำท่าปาดคอ ข่มขู่เซียวโม่อวี่อย่างดุร้าย