กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 139 เธอไม่ได้มีความรักมากมายขนาดนั้นแล้ว ต้องประหยัดใช้หน่อย
ทั้งสามสี่คนขึ้นมาบนรถ บนรถยังมีชุดที่พวกเย่ซิงใส่ไปรับที่สนามบินเมื่อวันก่อน แว่นกันแดด หมวก หน้ากากอนามัย มีครบครันทุกสิ่งอย่าง ดูราวกับกองทัพปาปารัสซีเต็มคันรถ
พวกเขาแอบตามต่งเหวินเยวียนไปอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ แถมยังเว้นระยะห่างจากเธอเกินห้าเมตรอย่างระมัดระวัง ด้วยกลัวเหลือเกินว่าจะถูกเธอจับได้
ต่งเหวินเยวียนเดินเข้าไปใกล้ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ชัดเจนว่ามีคนรออยู่ พอเธอก้าวเข้าประตูก็มุ่งตรงไปยังโต๊ะริมหน้าต่างของร้านอาหารทันที ชายคนหนึ่งนั่งทอดอารมณ์อยู่ตรงนั้นอย่างเกียจคร้าน พอเห็นเธอเดินมา บนใบหน้าก็ผุดความกระหยิ่มใจขึ้นมาเล็กน้อย
รถของจ้าวเฉินไป๋แล่นมาเทียบจอดริมถนนนอกร้านอาหาร ตำแหน่งนั้นมองเห็นพวกเขาได้พอดี
“เชอะ! หมอนั่นเทียบกับฉันไม่ได้เลยสักนิด!” จ้าวเฉินไป๋มองเหวินชิวจู๋จากระยะไกลแวบหนึ่ง สีหน้าไม่ยอมรับอย่างแรง “ฉันยังหล่อกว่าตั้งเยอะใช่ไหมล่ะ?”
เซี่ยปิงหลีเกาะหน้าต่างดูความเคลื่อนไหวของทั้งสองคน แทบอยากจะเอาหูไปวางไว้บนโต๊ะของพวกเขาเพื่อฟังให้ชัด ๆ แล้วยังถือโอกาสแซะจ้าวเฉินไป๋อีกยกหนึ่ง “เขามีบัฟรักแรกอยู่นะยะ เทียบกันไม่ได้หรอก”
เซียวโม่อวี่เห็นเซี่ยปิงหลีเกาะกระจกแอบฟังแบบนั้นก็รู้สึกขบขัน เอ่ยแซวว่า “เธอรู้ใช่ไหมว่าต่อให้แนบชิดแค่ไหนก็ไม่ได้ยินที่พวกเขาพูดกันอยู่ดี?”
เซี่ยปิงหลีบ่นพึมพำ สีหน้าผิดหวัง ปากน้อย ๆ ยื่นขึ้นมาสูงลิ่ว
เซียวโม่อวี่ยกยิ้มมุมปาก “หรือเธอจะขยับหัวออกไปหน่อยล่ะ? ฉันอ่านปากเป็น”