เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 130 ไม่มี~ เราแค่ตกลงกันล่วงหน้าว่าจะเล่นประสานงาน~
ใบหน้าของเซี่ยปิงหลีแดงซ่าน มือเล็กทั้งสองข้างเปิดฉากจู่โจมใส่เซียวโม่อวี่ราวกับมีสิ่งดลใจ มือน้อยอันเย็นเฉียบสัมผัสโดนเรือนร่างที่ร้อนผะผ่าวของชายหนุ่ม ทำให้เขาร่างกายแข็งเกร็งไปตามสัญชาตญาณ
มือเล็กทั้งสองข้างของเซี่ยปิงหลีแอบเลื่อนขึ้นไปอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ดูเหมือนจะยังมีความประหม่าอยู่เล็กน้อย จึงขยับไปอย่างเชื่องช้า
เซียวโม่อวี่ถูกกระทำจนร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว โคนหูแดงก่ำ จุมพิตยิ่งทวีความหนักหน่วง ราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว
มือใหญ่อันอบอุ่นของเขาลูบไล้ไปบนแผ่นหลัง คล้ายกับกำลังควานหาอะไรบางอย่าง
เซี่ยปิงหลีผลักใบหน้าของชายหนุ่มออก ใบหน้าแดงก่ำจนดูไม่จืด ในดวงตาคลอเคลียด้วยหยาดน้ำตา ท่าทางเย้ายวนชวนหลงใหลราวกับลูกพีชที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าหวานฉ่ำ เป็นประเภทที่เห็นแล้วชวนให้ดับกระหายได้ดีเหลือเกิน
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาและออดอ้อน หอบหายใจอย่างหมดรูปอยู่บ้าง ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาน่าสงสารน่าทะนุถนอม “อยู่…อยู่ข้างหน้า…”
พอเซียวโม่อวี่ได้ยินคำพูดของเธอ สติในหัวก็แจ่มชัดขึ้นมาทันตาเห็น ทว่าเมื่อมองดูท่าทีไร้การป้องกันเช่นนี้ของเธอ ที่ดูราวกับกำลังรอคอยให้เขาเด็ดดม ก็อดไม่ได้ที่จะถลำลึกลงไปอีก ภายในใจของเขาดิ้นรนอย่างร้อนรน สุดท้ายก็ยังคงยันกายลุกขึ้นนั่ง โอบไหล่ของเซี่ยปิงหลีแล้วอุ้มเธอขึ้นมา
เซียวโม่อวี่บังคับสมองของตัวเองให้เริ่มท่องค่าคงตัวออยเลอร์: 0.57721 56649 01532 86060 65120…