กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 116 เรื่องสถานะอะไรพวกนั้น ฉันไม่ถือสาหรอก
ระยะเวลาไลฟ์สดของเย่ซิงในเดือนนี้ยังขาดอยู่อีกไกล เมื่อคืนเขาชดเชยเวลาไลฟ์สดจนถึงตีสาม พอตื่นขึ้นมาอีกทีในวันรุ่งขึ้น ก็เกือบจะสี่โมงเย็นแล้ว
เย่ซิงเดินลงบันไดมา พอเห็นภาพในห้องรับแขก ก็รู้สึกเสียใจนิด ๆ ที่ตื่นขึ้นมา
“พวกนายสองคนนี่มันท่าโพสสุดช็อกอะไรกันเนี่ย” เย่ซิงมองเซียวโม่อวี่กับเซี่ยปิงหลีที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องรับแขกด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มทน แล้วหันไปมองมู่เหยียนเหยียนที่ดูสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง “อาเป่า นายทำยังไงถึงนั่งข้างสองคนนี้ได้โดยไร้ดาเมจเนี่ย”
มู่เหยียนเหยียนแทะเมล็ดแตงในมือไปพลางเอ่ยขึ้นว่า “ฉันกำลังสังเกตชีวิตประจำวันของคู่รักหนุ่มสาวดาวเด่นแถวหน้าแห่ง KPL ในระยะประชิดอยู่น่ะสิ”
“สุดยอด ผู้เล่นสนับสนุนรับแรงกดดันตัวจริง” เย่ซิงยกนิ้วโป้งให้มู่เหยียนเหยียนด้วยความนับถือ
เซี่ยปิงหลีนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาเพื่อดูซีรีส์ ศีรษะหนุนอยู่บนตักของเซียวโม่อวี่ เท้าเล็ก ๆ แกว่งไปมาเป็นจังหวะ เซียวโม่อวี่พิงหลังกับหมอนอิงของโซฟา พลางอ่านตำราในมืออย่างเกียจคร้าน ด้านข้างยังมีมันฝรั่งทอดที่แกะซองแล้ววางอยู่หนึ่งถุง คอยหยิบสองสามแผ่นป้อนเข้าปากเซี่ยปิงหลีที่นอนอยู่เป็นระยะ
“โม่อวี่…” เซี่ยปิงหลีกดหยุดซีรีส์ที่กำลังเล่นอยู่บนโทรศัพท์มือถือ ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อปรากฏแววกังวลใจขึ้นมาเล็กน้อย “พวกเราควรจะประกาศอย่างเป็นทางการไหมนะ”