กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 88 เรื่องแครอทไม่สดยังจะมายุ่งไม่เข้าเรื่อง
เซี่ยปิงหลีเดินเข้ามาในห้องแล้วก็ไม่รู้ว่าจะเปิดปากพูดยังไง ได้แต่ยืนบิดนิ้วมืออยู่ตรงหน้าประตูอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เซียวโม่อวี่กลับทำตัวตามสบาย นั่งลงข้างเตียงอย่างเป็นธรรมชาติ เขายักคิ้วยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยถาม “เธอมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอ”
เซี่ยปิงหลีก้มหน้าเดินไปเดินมาลังเลอยู่ตรงหน้าเขา พวงแก้มค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เซียวโม่อวี่ก็ไม่รีบร้อน สายตามองตามเธอไปตลอด ดูเพลินอย่างมีรสชาติ
“ตอนที่ฉันเมาคราวก่อนฉันได้...ได้...” เซี่ยปิงหลีอึกอักอยู่นานกว่าจะเค้นคำว่า “จูบ” นี้ออกมาได้ เธอไม่รู้ว่าทำไมคำนี้มันถึงหลุดออกจากปากยากเย็นขนาดนี้ “ฉันได้...จูบ...จูบนายหรือเปล่า”
เซียวโม่อวี่หรี่ตายิ้มให้เธอ เอียงศีรษะ นึกสนุกอยากจะแกล้งแหย่เธอสักหน่อย “เธอหมายถึงครั้งไหนล่ะ”
“ครั้งไหนงั้นเหรอ” เซี่ยปิงหลีเบิกตากว้าง สีหน้าเหลือเชื่อสุดขีด “นี่อย่าบอกนะว่าไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว”
เซียวโม่อวี่พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ยักไหล่ทำทีเป็นจนใจ “ฉันขัดขืนแล้ว แต่เหมือนจะไม่ได้ผลอะไรเลย”
“ฉันไม่เชื่อ” เซี่ยปิงหลีเลือกที่จะปฏิเสธไม่ยอมรับความจริงข้อนี้
“เธอไม่เชื่อก็ช่างเถอะ...” สีหน้าของเซียวโม่อวี่ยังคงผ่อนคลาย บนหน้าเปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลา เขาก้มหน้าลงแกล้งทำทีเป็นน้อยอกน้อยใจ “ยังไงฉันก็เสียเปรียบไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งอยู่แล้ว...”