ตอนที่ 86 ความรักมีประโยชน์ การอยู่เคียงข้างก็มีประโยชน์

ตอนที่ 86 ความรักมีประโยชน์ การอยู่เคียงข้างก็มีประโยชน์

ดึกมากแล้ว เซี่ยปิงหลีนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงอย่างไรก็ไม่หลับ จึงกดโทรศัพท์หาเซียวโม่อวี่ด้วยความเคยชิน

“ขออภัยค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณา...” เสียงอิเล็กทรอนิกส์หญิงอันเย็นชาดังขึ้น เซี่ยปิงหลีกดวางสาย แล้วมุดกลับเข้าไปในผ้าห่ม หลับตาพยายามนับแกะ

“แกะ 348 ตัว แกะ 349 ตัว...” เซี่ยปิงหลีรู้สึกว่ายิ่งนับก็ยิ่งหงุดหงิด จึงลุกขึ้นคลานไปข้างเตียง ค้นยานอนหลับที่เคยกินประจำออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง ตั้งแต่เซียวโม่อวี่รับปากจะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง เธอก็ไม่เคยกินยาอีกเลย ยาในลิ้นชักจึงเหลือเพียงเม็ดเดียว

เซี่ยปิงหลีดื่มน้ำกลืนยานอนหลับเม็ดเดียวที่เหลือลงไป แล้วนอนกลับเข้าไปในผ้าห่มพลางหลับตาลง ปกติเธอจะกินอย่างน้อย 2 เม็ด เม็ดเดียวคงออกฤทธิ์ไม่พอ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่น ได้แต่หยวน ๆ ไปก่อน

ผ่านไปอีกนาน เซี่ยปิงหลีร้อนจนเหงื่อออกเต็มผ้าห่ม เธอผุดลุกขึ้นนั่งพลางเหงื่อโซมกาย เส้นผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากเปียกชื้นไปเกือบหมด ดูท่าฤทธิ์ยาจะไม่พอจริง ๆ เธอนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงอยู่นานมากก็ยังไม่หลับ

เซี่ยปิงหลีมองรอบตัวที่มืดมิดสนิทพลางเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในจุดที่มืดที่สุดตรงมุมห้อง จึงเปิดไฟในห้อง

เธอนั่งกอดเข่าเหม่อลอยอยู่บนเตียง ขดตัวกลมดิ๊กราวกับเม่นตัวน้อย ดูเหมือนมีเพียงทำแบบนี้เท่านั้นถึงจะรู้สึกปลอดภัย