กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 84 ฉันก็ไม่ได้คิดจะแยกพวกเธอสองคนสักหน่อย จะตื่นเต้นอะไร?
“หา?” เซี่ยปิงหลียังไม่ทันพูด เย่ซิงกลับหูไว รีบเข้าไปคล้องแขนเซียวโม่อวี่แล้วหัวเราะอย่างกวน ๆ “ไม่จริงมั้ง? กัปตัน นายไม่อยู่ คนเขาเหงาและเปล่าเปลี่ยวจะแย่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ!”
“ไสหัวไป” เซียวโม่อวี่ผลักเย่ซิงออกอย่างไม่เกรงใจ “ช่วงสองวันที่ฉันไม่อยู่ พวกนายอยู่ให้มันเรียบร้อยหน่อย”
เซี่ยปิงหลีเบะปาก ดูเหมือนจะผิดหวังอยู่เล็กน้อย เธอก้มหน้าลง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“เป็นอะไร?” เซียวโม่อวี่สังเกตเห็นสีหน้าของเซี่ยปิงหลี ในใจแอบดีใจอยู่ไม่น้อย รอยยิ้มบนใบหน้าแทบปิดไม่มิด เขาโน้มเข้าไปหัวเราะเบา ๆ ข้างหูเธอ “เสียดายที่ฉันต้องไปเหรอ?”
“เปล่าสักหน่อย! คนหลงตัวเอง!” เซี่ยปิงหลีผลักเซียวโม่อวี่ออก เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรู้สึกผิดหวังไปทำไม เซียวโม่อวี่ก็แค่ไปสองสามวันเท่านั้น
“เอาล่ะ ไม่แกล้งแล้ว” เซียวโม่อวี่ยกมือขึ้นลูบศีรษะเธออีกครั้ง “ช่วงนี้ถ้ากลางคืนนอนไม่หลับก็โทรหาฉัน เข้าใจไหม?”
ใบหน้าของเซี่ยปิงหลีขึ้นสีแดงระเรื่ออีกครั้ง เธอแสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วอาสาขึ้นมาเอง “รู้แล้วน่า ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อย นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอก กลับบ้านอย่างสบายใจได้เลย! ตอนนายไม่อยู่ ฉันจะดูแลพวกเขาเอง!”