เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 54 ใครเขาเป็นไข้กันในฤดูร้อน?
ภายในฐานทีม SY เซียวโม่อวี่กำลังเอนกายครึ่งหนึ่งบนโซฟา อ่านหนังสืออย่างสบายอารมณ์เหมือนเช่นเคย ก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาร่างลับ ๆ ล่อ ๆ กำลังย่องไปทางห้องครัวโดยบังเอิญ
“เซี่ยปิงหลี” เซียวโม่อวี่ไม่จำเป็นต้องหันไปมอง แค่ได้ยินเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ลับ ๆ ล่อ ๆ นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นเธอ “วันนี้เธอกินไอศกรีมไปกี่ถ้วยแล้ว?”
“แฮะ ๆ…” เซี่ยปิงหลีเกาศีรษะ พยายามคลายความกระอักกระอ่วนที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำถามของเซียวโม่อวี่ เธอก็รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก จึงตอบตะกุกตะกักว่า “สอง…สามถ้วยมั้ง…”
“ไม่ใส่รองเท้าอีกแล้ว?” เซียวโม่อวี่ขมวดคิ้ว พลางเหลือบมองเท้าเปลือยเปล่าของเซี่ยปิงหลีที่เหยียบอยู่บนพื้น พยายามทำให้น้ำเสียงของตัวเองฟังดูไม่ดุจนเกินไป “วันนี้เธอกินไปสี่ถ้วยแล้ว ยังคิดจะกินถ้วยที่ห้าอีก? จะกินไอศกรีมแทนข้าวหรือไง?”
เซี่ยปิงหลีบุ้ยปาก กะพริบตาปริบ ๆ แล้วเริ่มออดอ้อน “พี่เซียว~ ฉันจะกินแค่ถ้วยสุดท้ายจริง ๆ!”
เดิมทีเซียวโม่อวี่คิดว่าเธอคงจะงอแงหรือหาเรื่องเอาแต่ใจ แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะอ่อนลงแล้วมาออดอ้อนเขาอย่างกะทันหัน เมื่อถูกดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นจ้องมอง เขากลับทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
“แค่ก ๆ…” เซียวโม่อวี่กระแอมเบา ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ “ถ้วยสุดท้าย ใส่รองเท้าด้วย!”
“รู้แล้วน่า! รู้แล้ว!” เซี่ยปิงหลีเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำสำเร็จ รีบหยิบไอศกรีมหนึ่งกล่องจากตู้เย็นมาไว้ในมือ แล้วกระโดดดุ๊กดิ๊กด้วยเท้าเล็ก ๆ อย่างร่าเริงกลับห้องของตัวเอง