กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 42 หัวหน้าทีมบ้านเราเพิ่งเข้าใจเรื่องความรัก
เซี่ยปิงหลีรับมะพร้าวที่เซียวโม่อวี่ซื้อกลับมา ก่อนจะดูดทีละน้อย รสหวานสดชื่นไหลลงคอ ช่างทำให้ชื่นใจที่สุดในฤดูร้อนเช่นนี้
เย่ซิงบ่นพึมพำอยู่ข้าง ๆ “จุ๊ จุ๊ จุ๊ ตอนนี้เสี่ยวปิงหลีถึงกับใช้พี่เซียวไปทำธุระได้แล้ว ฉันบอกแล้วไงว่าจอมเผด็จการประจำทีมเปลี่ยนคนแล้ว”
ทุกคนเล่นกันอย่างบ้าคลั่งตลอดทั้งวัน พอกลับถึงโรงแรม ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว หลี่นั่วกับอู๋อวิ๋นพาเด็ก ๆ กลุ่มนี้เที่ยวเล่นมาทั้งวันจนหมดเรี่ยวแรง พอกลับถึงโรงแรมก็เตรียมกลับห้องไปพักผ่อนทันที
อย่างไรพวกเขาก็อายุมากกว่า เรี่ยวแรงย่อมไม่อุดมสมบูรณ์เท่าคนหนุ่มสาว
ส่วนคนที่เหลือซึ่งมีเย่ซิงเป็นหัวโจกยังรู้สึกสนุกไม่จุใจ จึงพากันยึดห้องของเซียวโม่อวี่กับจี้เฟิงเป็นที่เล่นต่อ
“มาดูหนังสยองขวัญกันเถอะ!” เย่ซิงเป็นคอหนังสยองขวัญ แม้จะกลัวจนแทบแย่แต่ก็ยังชอบดู ครั้งต่อไปก็ยังคึกคักอยากดูอยู่ดี
“ไม่ได้! เสี่ยวหลีของเรากลัวผีที่สุดเลย! กลางคืนต้องนอนไม่หลับแน่!” เซี่ยปิงหลียังไม่ทันหาเหตุผลมาโต้แย้ง ต่งเหวินเยวียนก็ชิงพูดขึ้นก่อน เธอรู้จักกับเซี่ยปิงหลีมาหลายปี จึงรู้ดีว่าอีกฝ่ายกลัวผีมากแค่ไหน
เพราะเมื่อก่อนตอนที่ทั้งสองอยู่หอพักเดียวกัน เซี่ยปิงหลีเคยเดินละเมอหลังดูหนังสยองขวัญกลางคืน และถูกต่งเหวินเยวียนพบเข้า ทำเอาอีกฝ่ายเกือบตกใจตายกลางดึก