กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 36 พี่เซียวเป็นของฉันแล้ว!
เซียวโม่อวี่อุ้มเธอกลับห้อง แล้ววางลงบนเตียงเจ้าหญิงสีชมพูหวานแหววของเธอ
“ห่มผ้าให้เรียบร้อยแล้วนอนซะ” เซียวโม่อวี่จัดให้เซี่ยปิงหลีนอนลง ก่อนช่วยเก็บชายผ้าห่มให้เธออย่างระมัดระวัง
“นอนไม่หลับ” เซี่ยปิงหลีกะพริบตาปริบ ๆ จ้องเซียวโม่อวี่เขม็งอย่างไม่คิดจะยอมแพ้
เซียวโม่อวี่หัวเราะด้วยความโมโห “ดื้อใช้ได้เลยนะ”
“นี่เรียกว่าดื้อรั้นโดยสันดานต่างหาก” เซี่ยปิงหลีทำท่าภาคภูมิใจ จนเซียวโม่อวี่ทั้งขำทั้งจนใจ
เซียวโม่อวี่นั่งลงข้างเตียง มองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ปนอ่อนโยน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “อะไร ยังจะให้ตบก้นกล่อมนอนอีกหรือไง?”
เซี่ยปิงหลีเขินอายจนใช้ผ้าห่มคลุมศีรษะไปครึ่งหนึ่ง เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งโผล่ออกมา “นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”
“เดาสิ?” เซียวโม่อวี่เริ่มสนุก ยิ่งอยากแกล้งเธอมากขึ้น
นี่เป็นนิสัยของเธอตั้งแต่เด็ก ๆ แท้ ๆ ในความทรงจำของเธอมีเพียงเซี่ยหลิงเฉินคนเดียวที่รู้ แม้แต่ต่งเหวินเยวียนเธอก็ยังไม่เคยบอก