ตอนที่ 22 เถียงอีกสิ เดี๋ยวต่อยนะ

ตอนที่ 22 เถียงอีกสิ เดี๋ยวต่อยนะ

ทุกคนทยอยกันไปนอน เซียวโม่อวี่เองก็กลับห้องของตัวเอง เขานอนอยู่บนเตียงพลางจ้องเพดานอย่างเหม่อลอย เรื่องที่เซี่ยปิงหลีละเมอเดินก่อนหน้านี้ก็ดูไม่ค่อยถูกต้องอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้เขายังเห็นเธอต้องกินยานอนหลับ ก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ

ในหัวของเขาปรากฏภาพเธอที่ร้องไห้น้ำตาไหลไม่หยุดในคืนนั้นขึ้นมา เมื่อนึกถึงสัมผัสของหยาดน้ำตาที่เปียกชุ่มเสื้อผ้าของเขาในคืนนั้น

พูดกันตามตรง พวกเขาเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน เรื่องของเธออีกมากมายที่เขาไม่รู้ เขาจำต้องยอมรับว่าพวกเขายังไม่สนิทกัน เขาไม่กล้าถาม และก็ไม่มีสถานะหรือจุดยืนที่จะถาม

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซียวโม่อวี่ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

อย่างน้อยในตอนนี้ ระหว่างพวกเขาก็จำเป็นต้องรักษาระยะห่างเอาไว้

เซียวโม่อวี่พลิกตัวไปมาอยู่นานจนหลับไม่ลง ในที่สุดก็ลุกขึ้นนั่ง เขานึกย้อนถึงชื่อยานอนหลับที่เห็นเซี่ยปิงหลีกินเมื่อครู่นี้ แล้วค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต ดูเหมือนว่าผลข้างเคียงนอกจากอาจทำให้เวียนศีรษะและง่วงซึมแล้ว ก็ไม่มีอย่างอื่น แต่เมื่อเขาเห็นคำว่า “ผู้ป่วยภาวะซึมเศร้า ผู้ที่มีประสบการณ์กระทบกระเทือนใจ” อยู่ในกลุ่มผู้เข้ารับการรักษา เขาก็อดเชื่อมโยงเข้ากับเซี่ยปิงหลีไม่ได้ เมื่อนึกถึงสภาพของเธอตอนละเมอเดินก่อนหน้านี้ ความรู้สึกไม่สบายใจก็ยิ่งทวีความรุนแรง