เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 15 เรียกว่าเกินไปตรงไหน?
หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่ ทั้งห้าคนก็ค่อย ๆ เดินเอื่อย ๆ กลับฐานทีม
พอเห็นว่ายังหัวค่ำ เย่ซิงก็เสนอแผนต่อไป “พวกเราดูหนังสยองขวัญด้วยกันเถอะ!”
ทันทีที่เซี่ยปิงหลีได้ยิน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป
แม้ตัวเธอเองจะไม่อยากยอมรับ แต่เธอกลัวผีมาก
เซี่ยปิงหลีแสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วพูดว่า “ฉันง่วงนิดหน่อย” เพื่อให้ดูสมจริง เธอถึงกับแกล้งหาวเสียงดังอย่างมีพิรุธ
จ้าวเฉินไป๋เปิดโปงเธออย่างไม่ไว้หน้า “เสี่ยวปิงหลี นี่เพิ่งสองทุ่มกว่าเองนะ ขนาดย่าของฉันยังนอนเร็วขนาดนี้ไม่ได้เลย เธอคงไม่ได้กลัวหรอกใช่ไหม?”
“ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย! แค่รู้สึกว่าดูหนังสยองขวัญมันน่าเบื่อนิดหน่อยเท่านั้น!” เซี่ยปิงหลีรีบกุเหตุผลส่ง ๆ ที่ฟังดูเหมือนมีน้ำหนักขึ้นมาทันที
ตอนนี้จี้เฟิงเองก็ดูออกแล้วว่าเธอกลัวอยู่บ้าง จึงเกิดความคิดไม่ดีอยากแกล้งยัยหนูที่ปากแข็งคนนี้ขึ้นมา “งั้นพวกเราเลือกเรื่องที่น่ากลัวเป็นพิเศษสิ รับรองว่าไม่เบื่อแน่”
คำพูดของเขาทำให้รูม่านตาของเซี่ยปิงหลีสั่นไหว เธอพยายามขบคิดสุดกำลังว่าจะหาทางหนีจากกิจกรรมดูหนังสยองขวัญครั้งนี้อย่างสมเหตุสมผลได้อย่างไร