กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 ทำให้แม่เย่ซึ้งจนแย่
ว่างไม่มีอะไรทำ เย่เจินจูก็เดินเตร่ไปทั่วราวกับข้าราชการเกษียณ
เธอเดินไปที่ฝ่ายการเงินหนึ่งรอบ ตรวจดูจนแน่ใจว่าสถาบันวิจัยโอนเงินค่าสินค้ามาแล้ว จากนั้นก็เดินเอื่อย ๆ ไปที่โรงอาหาร
เมื่อวานซื้อหมูป่ากลับมาหนึ่งตัว วันนี้จึงมีซุปเครื่องในแกะ หมูตุ๋นเส้นมันฝรั่ง
เพิ่งก้าวเข้าโรงอาหาร ก็ได้กลิ่นหอมของเครื่องในแกะและกลิ่นหอมของแป้งสาลี
โรงอาหารรับคนเพิ่มอีกห้าคน หน้าที่ของแต่ละคนก็แบ่งแยกกันชัดเจน
ตอนนี้หวังชุ่ยอิงรับผิดชอบหลักที่โต๊ะแป้ง ทุกวันต้องนึ่งซาลาเปาแป้งผสมหรือขนมปังข้าวโพดนึ่งจำนวนมาก บางครั้งก็ต้องทำบะหมี่หรือซาลาเปา
ยุ่งมาก
“น้าหวัง”
เย่เจินจูยิ้มตาหยีเข้าไปใกล้น้าหวังชุ่ยอิง แล้วทักทายคนอื่น ๆ อีกด้วย