เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เรื่องมันราบรื่นเกินไปหน่อย
หลังจากเจียงจวินเจ๋อออกไป หัวใจของเย่เจินจูก็เต้นขึ้นลงไม่หยุดและตึงเครียดอยู่ตลอด เธอเปิดผ้าม่านออกมองไปข้างนอก
ความหนาวเย็นยะเยือกมาถึง โรงงานเริ่มเข้าสู่การผลิตอย่างเป็นทางการแล้ว คนงานที่ก่อสร้างโรงงานตอนนี้หยุดงานกันหมดแล้ว หน้าอาคารหอพักมีเพียงไฟสองสามดวงที่เปิดอยู่
มองดูลานที่มืดสนิท ก็อดสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุไม่ได้
ความคิดที่จะออกไปดูข้างนอกที่เพิ่งผุดขึ้นมาก็ดับลงในทันที
แต่จะให้นอน ก็กลับกระสับกระส่ายจนนอนไม่หลับ สุดท้ายจึงหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านต่อ
ไม่รู้ตัวเลยว่าเผลออ่านจนจมไปกับมันแล้ว
——
เที่ยงคืนครึ่ง
ภายในโรงงานผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปที่ยังสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งไว้ในลานโรงงาน คนกลุ่มหนึ่งตัวสั่นเทาและซ่อนตัวอยู่หลังกองอิฐแดง