กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ฝนฤดูใบไม้ร่วงหนาวสั่น
เนื้อถูกป้อนมาถึงปากแล้ว ไม่กินก็เท่ากับไม่ให้เกียรติเจ้าตัวเล็กของตัวเองใช่ไหม?
คนเยอะขนาดนี้มองอยู่ จะปล่อยให้เธอเสียหน้าไม่ได้หรอก
ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยกินเนื้อดิบสักหน่อย!
ความคิดของเจียงจวินเจ๋อวกวนไปมาหลายตลบ วกไปวนมาอยู่ตั้งสิบแปดรอบ แต่ทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา ปากก็มาก่อนสมอง อ้าปากคาบเนื้อเข้าไปเคี้ยวช้า ๆ
แต่ยิ่งกินไปเรื่อย ๆ เขาก็อดเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้ “อืม อร่อยดี”
เขาก็ว่าแล้ว เจ้าตัวเล็กไม่น่าจะทำอะไรไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้น
พูดพลางเขาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอีกชิ้น จิ้มน้ำจิ้มแล้วกินอย่างสง่างาม
ทุกคนเห็นสีหน้าอิ่มเอมของเจียงจวินเจ๋อก็พากันอยากอาเจียนในใจ!
เพื่อเพิ่มหน้าให้ภรรยา เนื้อดิบก็ทำให้กินเหมือนเนื้อมังกรได้เลยหรือไง!?