กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 กักตุนสินค้า
อ่างไม้นี่ไม่เล็กเลยจริง ๆ ปากอ่างกว้างตั้ง 80 เซนติเมตร ลึกก็ราว 30 เซนติเมตร
อ่างที่ใช้ล้างผักแช่มันฝรั่งในครัวก็ขนาดนี้ทั้งนั้น
“เลขานุการเย่ พอใช้ไหม ถ้าไม่พอเดี๋ยวผมหาเพิ่มให้อีกใบ”
“พอแล้วค่ะ ขอบคุณอาฉาง”
หวังชุ่ยอิงคืนอ่างให้เธอ “ตอนเย็นเธอต้องทำกับข้าว ขาดอะไรก็มาหยิบที่นี่ได้เลย ถ้าพวกเขาจะไปกินที่บ้านเธอ ก็ให้มาเอาอาหารหลักที่ครัว มีให้กินครบหรอก เธอจะทำกับข้าวให้คนตั้งเท่าไรได้ไง”
“ถ้าที่นี่เสร็จเร็ว ฉันจะไปช่วยเธอทำ”
“อื้ม ได้ค่ะ รู้แล้วน้าหวัง อิอิ ขอบคุณนะคะ”
คนอย่างเธอ ชาติก่อนไม่มีใครดูแล เคยชินกับการปล่อยตัวปล่อยใจ พวกที่เรียกตัวเองว่าครอบครัวก็ด่าว่าเธอใจดำ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เป็นพวกอกตัญญู เธอก็ไม่แคร์
ขอแค่ตัวเองสบายก็พอ