กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่าเป็นใบ้
เย่เจินจูรอกว่ายี่สิบนาที กว่าจะได้กินข้าว
มีโจ๊กข้าวสารที่หยางหงต้ม หมั่นโถวจากโรงอาหาร กับไข่ตุ๋นหนึ่งชามที่เจียงจวินเจ๋อหามาได้ ผัดพริกชี้ฟ้าใส่ไข่ ผัดมันฝรั่งเส้นเปรี้ยวเผ็ด มะเขือยาวคลุกกระเทียม แตงกวาทุบ และฟักทองนึ่ง
ฮั่วจงเหลียงกับภรรยาและจางกั๋วต้งคอยเป็นเพื่อนอยู่ตลอดโดยยังไม่ได้กินอะไร พวกเขาจึงมารวมตัวกินด้วยกันที่เต็นท์ของเย่เจินจู
ตอนกินข้าว
เย่เจินจูไม่มีท่าทีร้องไห้ฟูมฟายหรือดุเดือดตอนตบคนเมื่อครู่หลงเหลืออยู่แล้ว ยิ่งไม่มีอาการเก้อเขินแม้แต่น้อย ผมมวยจุกที่เธอมัดขึ้นเองอย่างลวก ๆ ทำให้ใบหน้าสวยหวานเกินคนนั้นมีกลิ่นอายซุกซนน่ารักเพิ่มขึ้นมา
ถ้าไม่นับดวงตารูปโค้งคู่นั้นที่ดูดกลืนดวงวิญญาณผู้คน