เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 รางวัลโคตรเจ๋งโคตรทรงพลัง
หลังจากคนของคณะกรรมการปฏิวัติจากไป จงพ่านพ่านก็ถอนหายใจโล่งอกในที่สุด และก็ไม่ค่อยกลัวแล้วเท่าไร
พอได้ยินพ่อเย่ลงชื่อเธอไว้สำหรับลงชนบท เธอก็ยกมุมปากยิ้มอย่างเสียดสี
เธอลุกขึ้นยืน เช็ดน้ำตา มองคนไม่กี่คนด้วยสายตาเหยียดหยาม “ฉันไม่ควรกลับมาบ้านแบบพวกคุณเลยจริง ๆ มันเป็นรังหมาป่าชัด ๆ ทั้งบ้านไม่มีใครแยกดีชั่วออกเลยสักคน” สมองมีปัญหา!
“ฉันคิดร้าย ทำร้ายตระกูลพวกคุณงั้นเหรอ? แต่พวกคุณทำกับฉันยังไง? ตั้งแต่ฉันกลับมา พวกคุณไม่เคยคิดว่าฉันเป็นลูกสาวเลย ยังกลัวว่าเย่เจินจูจะน้อยใจอีก”
“วันที่ฉันกลับมา ฉันทำอาหารเต็มโต๊ะ แต่พวกคุณทำยังไงล่ะ ปลาตุ๋นซีอิ๊ว ปลาทอดรูปกระรอกกับกุ้งใหญ่ทอดวางไว้ตรงหน้าเย่เจินจูหมด ตรงหน้าฉันมีแต่ผัดมันฝรั่งเส้นกับผักกาดขาว? ฉันอยากกินเนื้อสักหน่อย ยังต้องรอให้เย่เจินจูกินเหลือก่อน!”