เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 โซอี้ คาเวียน
ซีโอดอร์: 【ตรงมุมกำแพงทิศตะวันออกเฉียงใต้ของห้องทำงานมีรูหนูอยู่ รูเล็กนิดเดียว ปกติฉันไม่บอกใครนะ ถ้ามีหนูโผล่ออกมาก็หักขนมปังโยนให้มันกิน มันเป็นหนูสายพันธุ์เป็นมิตร! ปกติไม่กัดคน นายตั้งใจฟังดีๆ น่าจะได้ยินอะไรบ้างแหละ】
ต้วนฮ่าวไป๋อ่านข้อความที่ซีโอดอร์ส่งมาแล้วมุมปากกระตุก รู้สึกขัดใจอย่างบอกไม่ถูก
เขารู้ว่าเซอร์แลนเทียร์ไม่ค่อยลงรอยกับที่บ้าน แต่ไม่คิดว่าจะย่ำแย่ถึงขั้นนี้
...คำว่าตอนนี้ยังไม่มีความคิดจะขังไว้มันหมายความว่ายังไง?
พวกคนตระกูลนี้เคยขังภรรยาของเขามาก่อนอย่างนั้นเหรอ?
ซีโอดอร์: 【อืม... แต่ทางที่ดีนายอย่าไปเดินเพ่นพ่านให้พวกนั้นเห็นหน้าบ่อยนักล่ะ พวกนั้นเห็นฉันโตมาตั้งแต่เด็ก เดี๋ยวจะจำได้เอา โดยเฉพาะตาแก่พ่อฉัน ขืนเจอเข้าโดนบ่นหูชาแน่ ช่วงนี้แกยิ่งเริ่มเร่งให้ฉันแต่งงานอยู่ด้วย】
ซีโอดอร์: 【แต่เดินเล่นรอบๆ นิดหน่อยพอได้ ฉันเองก็ออกมาเดินยืดเส้นยืดสายเหมือนกัน ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ขยับตัว กระดูกแก่ๆ ชักจะพรุนหมดแล้ว】
ต้วนฮ่าวไป๋: 【โอเค เดินเล่นตามสบายเลย ถ้าหลงทางก็ถามหุ่นยนต์เอา】
ซีโอดอร์: 【ฮ่าๆ ห่วงอะไร? ที่นี่ฉันคุ้นเคยกว่านายอีก ตอนนั้นพ่อฉันเป็นคนช่วยหาทำเลให้ด้วยซ้ำ】