เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ต้วนฮ่าวไป๋ นายมันคนหลอกลวง
ต้วนฮ่าวไป๋รั้งมือของเขาไว้ พลางพึมพำซ้ำไปซ้ำมาอย่างเลอะเลือน "...อย่ากัดนิ้ว เจ็บ เจ็บนะ เดี๋ยวนายจะเจ็บ"
เซอร์แลนเทียร์พยายามดึงมือกลับ แต่ก็ดึงไม่ออก
หลังพยายามอยู่หลายครั้งแต่ไม่เป็นผล เขาก็หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า หยาดน้ำตาสายหนึ่งไหลรินลงมาจากหางตา ซึมหายเข้าไปในหมอนจนเกิดเป็นวงสีเข้ม
*
คนเราในชีวิตหนึ่ง ย่อมต้องพบเจอกับเรื่องชวนตกตะลึงหลากหลายรูปแบบ
อุบัติเหตุทางอากาศที่เกิดขึ้นกะทันหัน คนเดินถนนที่ควรจะเดินสวนกันไปเฉยๆ แต่กลับชนกันเข้าอย่างจัง หรือแม้แต่เสาไฟฟ้าที่เข้ามาทักทายศีรษะอย่างใกล้ชิด
เซอร์แลนเทียร์เดี๋ยวสติเลือนราง เดี๋ยวรู้สึกตัว เพราะร้องไห้ออกมามากเกินไป สายตาจึงพร่ามัวมองเห็นทุกอย่างเป็นหมอกจางๆ
เพื่อประคองสติเอาไว้ นอกจากหลอดน้ำยาโภชนาการที่เกลื่อนพื้นแล้ว ก็ยังมีหลอดยาระงับอาการที่ใช้จนหมดวางระเกะระกะอยู่เต็มไปหมด