กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 งั้น... นายกำลังขอแต่งงานอยู่เหรอ
"ตามหลักแล้ว" ต้วนฮ่าวไป๋ล้วงเอากล่องแหวนออกมาจากไหนไม่รู้แล้วยื่นให้เซอร์แลนเทียร์ "ก็ถึงเวลาหมั้นกันได้แล้ว"
ในขณะที่เซอร์แลนเทียร์ยังไม่ทันตั้งตัว ต้วนฮ่าวไป๋ก็ทรุดตัวลงคุกเข่าดังตุ้บ หัวเข่ากระแทกพื้นจนเกิดเสียงทึบๆ ที่ฟังดูก็รู้ว่าเจ็บ
ทว่าเจ้าตัวกลับไม่รู้สึกอะไรเลย สายตาทั้งหมดจับจ้องอยู่ที่คนตรงหน้า รอคอยคำตอบอย่างตื่นเต้นประหม่า
ค่ำคืน แหวน แสงไฟ คนรัก
เดิมทีนี่ควรจะเป็นฉากที่โรแมนติกมาก
เดิมทีน่ะนะ
ต้วนฮ่าวไป๋นิ่งค้างไปสิบกว่าวินาทีถึงเพิ่งนึกขึ้นได้
อ้อ
ขอแต่งงานมันต้องคุกเข่าข้างเดียวนี่หว่า