กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 แล้วถ้านึกไม่ออกล่ะ
เซอร์แลนเทียร์เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย จนระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่แทบจะกลายเป็นศูนย์ "แต่ฉันจำเรื่องราวมากมายไม่ได้จริงๆ นี่นา"
ต้วนฮ่าวไป๋ที่รับรู้ได้ถึงท่าทีนั้นใจอ่อนยวบ ยื่นมือไปลูบหลังอีกฝ่ายเบาๆ อย่างปลอบโยน "เดี๋ยวก็จำได้เองแหละ"
เซอร์แลนเทียร์เอ่ยถาม "แล้วถ้าจำไม่ได้ล่ะ"
"จำไม่ได้ก็ช่างมันสิ" ต้วนฮ่าวไป๋ตอบ "จะจำได้หรือจำไม่ได้ นายก็คือตัวนายอยู่ดี"
จู่ๆ ในชั่วขณะหนึ่ง ความทรงจำในอดีตของเซอร์แลนเทียร์ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่คนทั้งคู่จำเป็นต้องหลบเลี่ยงอีกต่อไป
ต้วนฮ่าวไป๋คิดในใจ
ต่อให้จำขึ้นมาได้ว่าพวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน แต่ตอนนี้คนคนนี้ก็เป็นแฟนของเขาแล้ว
อีกฝ่ายตอบตกลงไปแล้ว
ดวงดาวก็เห็น พระจันทร์ก็เห็น