เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ลูบพอหรือยัง
การทำเครื่องหมายชั่วคราวระหว่างอัลฟ่าด้วยกันนั้นจะจางหายไปในเวลาอันรวดเร็ว
ยังดีที่เซอร์แลนเทียร์เป็นอัลฟ่าระดับสูง ส่วนต่อมฟีโรโมนของต้วนฮ่าวไป๋ในตอนนี้ก็อ่อนแอมาก ไม่อย่างนั้นคงทำเครื่องหมายไม่ติดแน่ๆ
ฟีโรโมนของทั้งคู่พันเกี่ยวกันอยู่ในอากาศ กลิ่นหอมของดอกมะลิโอบล้อมกลิ่นองุ่นไว้อย่างอ่อนโยน ทว่าแฝงไว้ด้วยไอเย็นจางๆ
ให้ความรู้สึกเหมือน...
ชามะลิองุ่นเย็น
ต้วนฮ่าวไป๋ยกมือขึ้นลูบต่อมฟีโรโมนของตัวเอง พลางซึมซับความรู้สึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้ยังไงดี "ไวจัง? เหมือนโดนมดกัดเลย"
"ต่อมฟีโรโมนของนายอาการหนักมาก" เซอร์แลนเทียร์แลบลิ้นสีชมพูเลียคราบเลือดที่ติดอยู่บนริมฝีปาก น้ำเสียงแฝงความอดกลั้นและความอ่อนโยนที่สังเกตเห็นได้ยาก "ฉีดฟีโรโมนเข้าไปมากเกินไปไม่ได้"
ทว่ามีอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ที่เซอร์แลนเทียร์ไม่อยากปล่อยปากเลยจริงๆ
เขาอยากฉีดฟีโรโมนเข้าไปอีก อยากให้คนคนนี้แปดเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายของเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ทั้งข้างนอกและข้างใน