เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ยาพิษออกฤทธิ์ช้า
โรไนเดอยังคงไม่สะทกสะท้านกับแรงกดดัน เขายังคงทำท่าครุ่นคิดเพื่อปั่นประสาทต้วนฮ่าวไป๋เล่น ก่อนจะตอบแบบกั๊กๆ "คุณหมายถึงเรื่องไหนล่ะครับ? หมายถึงเรื่องที่ผมรู้จักพ่อของเขาเหรอ?"
ต้วนฮ่าวไป๋ชะงักกึก คาดไม่ถึงเลยว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้ คำพูดที่เตรียมไว้จุกอยู่ที่ลำคอ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงตะกุกตะกักอย่างไม่อยากเชื่อ แถมยังเผลอใช้น้ำเสียงนอบน้อมเหมือนกำลังคุยกับผู้ใหญ่โดยไม่รู้ตัว "...คุ-คุณพูดว่าอะไรนะ? พ่อของเขาเหรอ?"
บนดาวขยะแห่งนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ถือว่าสนิทสนมกันพอสมควร
โรไนเดอเคยช่วยชีวิตเขาไว้ ต้วนฮ่าวไป๋เองก็คอยตอบแทนอีกฝ่ายเท่าที่จะทำได้มาตลอด
คนเราพออายุมากขึ้นก็หายากที่จะได้เจอเพื่อนที่เปิดใจคุยกันได้ ยิ่งโตขึ้นต่างคนต่างก็มีความลับเป็นของตัวเอง จึงไม่มีใครคิดจะซักไซ้ไล่เลียงประวัติความเป็นมาของอีกฝ่าย
โรไนเดอไม่เคยถามว่าต้วนฮ่าวไป๋มาจากไหน ส่วนต้วนฮ่าวไป๋ก็ไม่เคยสนใจอดีตของโรไนเดอเช่นกัน
โรไนเดอพยักหน้าเบาๆ สายตามองไปยังเซอร์แลนเทียร์ที่นั่งอยู่บนม้านั่งยาว แววตาฉายความเอ็นดูและอ่อนโยนอย่างจริงใจราวกับผู้ใหญ่มองลูกหลาน "หน้าตาของคุณชายน้อยคนนี้ถอดแบบมาจากพวกตระกูลคาเวียนไม่มีผิด ผมทอง ตาสีฟ้า ถึงผมจะไม่ค่อยชอบนิสัยของคนตระกูลนั้นเท่าไหร่ แต่ก็ต้องยอมรับว่าหน้าตาดีโดดเด่นจริงๆ"