เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอชิวเซียง
### บทที่ 38 : แม่ครับ ผมคิดถึงแม่เหลือเกิน
หลินเฟยเหนียนยกมือกุมหน้าผาก “เดี๋ยวก่อนครับ เรื่องมันสับสนไปหมด ขอผมตั้งสติเรียบเรียงความคิดสักหน่อย”
เขาหันหลังให้คนที่อยู่ในห้องนั่งเล่น พยายามจัดระเบียบข้อมูลอันน่าตกตะลึงที่เพิ่งได้รับ
เมื่อกี้ฮั่วเยี่ยนโจวพูดว่าอะไรนะ? เขาเป็นลูกชายของหลินจิ่นเฉิงกับอวี๋หานอย่างนั้นเหรอ? แล้วผลตรวจดีเอ็นเอก็ออกมาแล้วด้วย?
จู่ ๆ หลินเฟยเหนียนก็หมุนตัวกลับมา ก่อนจะยื่นมือไปทางฮั่วเยี่ยนโจว
“แล้วผลตรวจดีเอ็นเอล่ะครับ”
ทว่าคนที่ตอบกลับเป็นอวี๋หานซึ่งยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น
เธอยกมือเช็ดน้ำตา ก่อนจะก้มหน้าค้นกระเป๋าอย่างร้อนรน แล้วหยิบรายงานผลตรวจที่ยับยู่ยี่ออกมา
กระดาษแผ่นนั้นถูกเธอกับหลินจิ่นเฉิงกำแน่นจนยับไปหมด เพราะตอนเห็นผลตรวจ ทั้งสองต่างตกตะลึงและตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่อยู่
อวี๋หานรีบเดินเหยาะ ๆ เข้ามา อยากนำรายงานผลตรวจให้หลินเฟยเหนียนดูด้วยตัวเอง แต่กลับลืมไปว่าตอนนี้เธอสวมรองเท้าส้นสูงอยู่