เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอชิวเซียง
### บทที่ 36 : ความหวังที่ไม่กล้าเอื้อมถึง
ไม่ว่าจะอย่างไร ครั้งนี้หลินเฟยเหนียนก็หนีไม่พ้นการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าอยู่ดี
แม้เขาจะไม่ชอบการฉีดยา แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครคิดจะรับฟังความคิดเห็นของเขา
เมื่อกลับขึ้นมาบนรถตู้ของวง หลินเฟยเหนียนก็รู้สึกปวดระบมบริเวณต้นแขนซ้ายเล็กน้อย
ขอพูดตามตรงเลยว่า ความรู้สึกปวดแบบนี้... ช่างคล้ายกับอาการปวดบวมหลังฉีดวัคซีนตอนเด็ก ๆ เสียจริง
เขาไม่ได้โง่เสียหน่อย เมื่อถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วเห็นรอยช้ำเล็ก ๆ พร้อมรอยเข็มอยู่ตรงกลาง จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าตัวเองถูกฉีดวัคซีนตอนหลับไปแล้ว
จงเจี้ยนเย่เห็นเขากำลังก้มตรวจดูรอยเข็ม จึงพูดขึ้นว่า “นายฉีดวัคซีนแล้วนะ ฉันพาหมอเข้ามาตอนที่นายกำลังหลับอยู่”
“อย่างนั้นเหรอ”
หลินเฟยเหนียนตอบ ก่อนจะรู้สึกว่าลำคอแห้งผากเล็กน้อย
เขารับขวดน้ำแร่ที่หลี่อวิ๋นส่งมาให้ หมุนฝาเปิดแล้วดื่มไปหลายอึก จึงค่อยรู้สึกว่าความกระหายในลำคอบรรเทาลงบ้าง