บทที่ 30 : สุนัขที่ชื่อว่าคิดถึง

### บทที่ 30 : สุนัขที่ชื่อว่าคิดถึง

หลินเฟยเหนียนตั้งใจจะกลับซีจื่อวานอยู่แล้ว แต่พอฮั่วเยี่ยนโจวส่งข้อความมาถาม เขากลับไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไรดี

ถ้าตอบว่าจะกลับ ก็ไม่รู้ว่าฮั่วเยี่ยนโจวมีจุดประสงค์อะไรถึงส่งข้อความแบบนี้มา หากอีกฝ่ายมีความคิดบางอย่างต่อเขาจริง ๆ การตอบว่าจะกลับทันทีจะไม่เท่ากับเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้าไปหาหรอกหรือ?

แต่ถ้าตอบว่าไม่กลับ คืนนี้เขาก็คงต้องหาที่นอนข้างนอกแทน

เขายังอยากกลับไปกอดเจี่ยนเจี่ยนอยู่นะ! ช่วงนี้หลินเฟยเหนียนยุ่งอยู่กับตารางงานและการออกงานต่าง ๆ จนแทบไม่มีเวลาเล่นกับแมวเลย

ถึงอย่างไรก็ต้องตอบข้อความอยู่ดี หลินเฟยเหนียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนวางนิ้วลงบนแป้นพิมพ์แล้วเริ่มพิมพ์ตอบ

หลินเฟยเหนียน: ถ้าไม่มีงานด่วนเพิ่มเข้ามา ก็น่าจะกลับซีจื่อวานครับ

ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานหรู ฮั่วเยี่ยนโจวยังคงมีเอกสารกองหนาวางอยู่ข้างมือ เขาถือโทรศัพท์มือถือด้วยมือข้างหนึ่งเพื่อตอบข้อความ หากตอนนี้มีผู้ช่วยเดินเข้ามาส่งเอกสาร คงต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน เพราะประธานคนใหม่ที่ได้รับฉายาว่า 'จอมราชันนรกน้ำแข็ง' กลับมีสีหน้าอ่อนโยนราวกับกำลังตกอยู่ในห้วงฝัน

ฮั่วเยี่ยนโจว: ช่วงนี้ฉันพักอยู่ที่ซีจื่อวาน แต่ผู้ใหญ่ในบ้านไม่อยู่ ถ้าเธอกลับไป รบกวนช่วยพาสุนัขออกไปเดินเล่นสักหน่อยได้ไหม?

หลินเฟยเหนียนเพิ่งอ่านข้อความจบ วินาทีต่อมา รูปถ่ายสุนัขพันธุ์อลาสกันมาลามิวต์ตัวมหึมาสีขาวดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า