กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 390 ก่อนหน้านี้มีคนรับความตายแทนมัน เจ้าเด็กนี่กลับกล้าไม่หนีไป
ฟ้าบุพกาลเงียบสงัดราวกับความตาย
การเคลื่อนไหวของแม่ทัพเขตแดนใต้ผู้นั้นชะงักงันไปชั่วขณะ ความลำพองใจและจิตสังหารบนใบหน้าของเขาแข็งค้าง เปลี่ยนเป็นความตกตะลึงถึงขีดสุด
คนเล่า?
คนแคระที่ลอบโจมตีผู้นั้น ยอดฝีมือจอมสรรพสิ่งขั้นสามที่ยังมีชีวิตอยู่ จู่ ๆ ก็หายไปต่อหน้าต่อตาเขาเช่นนี้หรือ?
"เจ้าทำสิ่งใดลงไป?!"
ดวงตาแดงฉานดั่งโลหิตของเขาจ้องเขม็งไปยังจอมสรรพสิ่งเขตตะวันออกที่อยู่ฝั่งตรงข้าม น้ำเสียงเต็มไปด้วยโทสะที่ยากจะเชื่อ
จอมสรรพสิ่งเขตตะวันออกในยามนี้ก็มีใบหน้างุนงงเช่นกัน
โล่ยักษ์เสวียนหวงเบื้องหลังเขายังไม่ทันสลายไป ความรู้สึกถึงความตายที่จุติลงมาเมื่อครู่ยังคงทำให้เขาหวาดผวาไม่หาย
เดิมทีเขาเตรียมใจที่จะรับบาดเจ็บสาหัสไว้แล้ว ผลปรากฏว่า... ผู้ลอบโจมตีกลับหายไปเสียแล้ว?