ตอนที่ 377 เหลาอาหารบริการตนเองแห่งฟ้าบุพกาลของหลินเสวียน

ตอนที่ 377 เหลาอาหารบริการตนเองแห่งฟ้าบุพกาลของหลินเสวียน

สิ้นเสียงตวาด มือยักษ์ที่ควบแน่นจากแสงเทวะก็ยื่นออกมาจากรถศึก ปัดเบาๆ ไปทางหลินเสวียน

ท่าทางนั้นแผ่วเบาและไร้อารมณ์ ราวกับกำลังปัดแมลงวันตัวหนึ่ง

หลินเสวียนสัมผัสได้เพียงพลังน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจต้านทานพุ่งเข้าจู่โจม เขาไม่ทันคิดจะต่อต้านด้วยซ้ำ

ร่างกายและเรือดำหลังคาใต้ฝ่าเท้าถูกพลังนี้กวาดพุ่งกระเด็นราวกับก้อนหินที่ถูกเตะกระเด็น หายวับไปจากที่เดิมในพริบตา

ไม่รู้ว่าถูกพัดปลิวไปไกลกี่ 10,000 ลี้ หลินเสวียนถึงฝืนรักษาสมดุลร่างกายไว้ได้ โครงเรือดำหลังคาปรากฏรอยแตกร้าวเล็กๆ หลายจุด

เขาหันขวับกลับไปมอง ทำได้เพียงเห็นรถศึกมังกรเก้าตัวคันนั้นกลายเป็นจุดแสงเล็กๆ อยู่ ณ จุดเดิม

หลินเสวียนไม่โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย บนใบหน้าไม่มีร่องรอยของคลื่นอารมณ์ใดๆ ปรากฏให้เห็น

เขาเพียงแต่จับจ้องไปยังทิศทางนั้นอย่างเงียบๆ ลูบคางตนเอง แล้วพึมพำด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงตนเองเท่านั้นที่ได้ยิน:

“ขบวนนี้ใหญ่พอสมควร น่าจะพอให้ข้าเลื่อนระดับขึ้นไปอีกขั้นกระมัง”