กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 371 เชิญ "ผานกู่" ลงมือ
"อย่าเพิ่งใจร้อน"
หลินเสวียนยกมือขึ้นกดซวีเซียวที่กำลังจะพุ่งออกไปเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยน พยายามปลอบประโลมอย่างเต็มที่
ซวีเซียวเอียงคอ ดวงตากลมโตราวกับเมล็ดถั่วดำเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่สุดท้ายมันก็พึมพำว่า "สหายเต๋า สหาย" แล้วหดหัวกลับไปอย่างเงียบ ๆ...
ก่อนจะสางขนสีดำทองของมันอย่างไม่ใส่ใจนัก
ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงจ้องมองไปยังกำแพงของมหาพิภพชางเสวียนเขม็ง ราวกับกำลังมองดูงานเลี้ยงที่อาหารเสิร์ฟครบหมดแล้ว
[เจ้านี่ ก็รู้จักฟังคำเตือนแฮะ]
ความคิดหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในหัวของหลินเสวียน สายตาของเขากลับไปจับจ้องยังสุสานโลกขนาดยักษ์นั้นอีกครั้ง
ภายใต้การระดมโจมตีจากผู้แข็งแกร่งระดับจอมสรรพสิ่งหลายสิบคน กำแพงโลกที่ถักทอจากปราณมรณะและกฎเกณฑ์แห่งความตายก็อ่อนกำลังลงด้วยความเร็ว...
ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มันบางลงเรื่อย ๆ ราวกับจะแตกสลายลงในพริบตาถัดไป