ตอนที่ 347 โลกอสุรา สังเวียนความโกลาหล

ตอนที่ 347 โลกอสุรา สังเวียนความโกลาหล

"โอ้?"

ประกายตาหลินเสวียนวาบขึ้น กลิ่นอายโอหังที่แทบจะพลิกเขาจงหนานคว่ำเมื่อครู่รั้งกลับมาทันที

เขามองอาจารย์ลุงตรงหน้าที่ภายนอกสง่างามดั่งเซียน แต่ความจริงซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้เต็มพุง มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย

"อาจารย์ลุงเชิญกล่าวมาเถิด ขอเพียงทำให้ท่านผู้เฒ่ายอมจำนนด้วยความสมัครใจ อย่าว่าแต่เรื่องเดียวเลย ต่อให้เป็นสิบเป็นร้อยเรื่อง ศิษย์ก็จะจัดการให้ท่าน"

คำพูดนี้ฟังดูนอบน้อม แต่ความหมายแฝงที่ว่า "ท่านไม่มีทางเลือก" นั้น ทำให้กล้ามเนื้อหางตาของหวังฉงหยางกระตุกอย่างไม่อาจควบคุมได้

เจ้าเด็กนี่ มันเป็นตัวแสบหัวหมอจริง ๆ!

หวังฉงหยางข่มความรู้สึกอยากด่าทอในใจ สีหน้าเปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง

เขาสะบัดแส้ปัดฝุ่น เอ่ยเสียงทุ้ม