เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 342 บรรพจารย์ต๋าโม๋
บนสังเวียน เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นเขาวัวไม่ลังเลแม้แต่น้อย เท้าขนาดใหญ่ราวกับพัดใบกล้วยยกขึ้น เหยียบตรงไปยังหน้าอกของตี้อี
นั่นไม่ใช่การหยามเกียรติ แต่เป็นวิธีการเข่นฆ่าที่ตรงไปตรงมาและดั้งเดิมที่สุด ต้องการจะบดขยี้คู่ต่อสู้ให้แหลกสลาย!
“ตูม!”
โลหิตเทวะสีทองและชุดเกราะที่แตกสลายสาดกระเซ็นไปทั่ว ร่างกายของตี้อีภายใต้ฝ่าเท้านี้ ถึงกับถูกเหยียบจนกลายเป็นกองเนื้อเละๆ ดวงจิตวิญญาณแหลกสลายสิ้น!
เหนือเก้าสวรรค์ ม่านแสงสายหนึ่งฉีกขาดอย่างแรง เงามายาของสายน้ำแห่งกาลเวลาไหลทะลักอย่างบ้าคลั่ง
ร่างอันสะบักสะบอมร่างหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากด้านใน ใบหน้าเขียวคล้ำ ร่างกายโซเซตกลงมาที่หน้าประตูสวรรค์ทิศใต้ จากนั้นก็ร้อง “อ้วก”
กระอักโลหิตสีทองที่แฝงไปด้วยสำแดงมรรคาออกมาหลายคำ
คือตี้อี!