กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 337 มรรคาต่างกัน ทว่าหวนคืนสู่จุดเดียวกันได้! สิบขอบเขตจิตศึกษา อริยะใหม่แห่งมนุษย์! แปลงมรรคา
ตูม—!!!
เงาร่างของยักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่พร่ามัว ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างอย่างสมบูรณ์แบบเบื้องหลังหลินเสวียน!
ในมือถือขวานยักษ์ ร่างกายราวกับก่อตัวขึ้นจากฟ้าบุพกาล ระหว่างที่ดวงตาทั้งสองเปิดและปิด ดวงดาวก่อเกิดและดับสูญ จักรวาลเปลี่ยนแปลง
กลิ่นอายดั้งเดิม ดุดัน และผ่าฟ้าแยกปฐพีที่ก้าวข้ามกาลเวลาและมิติ อยู่เหนือหมื่นมรรคา พัดกระหน่ำไปทั่วเก้าสวรรค์ดุจพายุ!
ธรรมกายผานกู่!
เมื่อธรรมลักษณ์นี้ปรากฏออกมา ธรรมลักษณ์อริยะสูงสุดของเมิ่งฮ่าวหรานที่รวบรวมกระแสวิถีมนุษย์ ถึงกับส่งเสียงร้องคร่ำครวญราวกับแบกรับภาระไม่ไหว
ความเชื่อมั่นสูงสุดที่ว่า “มนุษย์เอาชนะฟ้าได้” เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอำนาจอันเด็ดขาดของ “ผ่าฟ้าแยกปฐพี” กลับดูเปราะบางยิ่งนัก
“นี่คือ... ธรรมลักษณ์อะไรกัน?!”
“ผานกู่หรือ? มหาเทพผานกู่ผู้ผ่าฟ้าแยกปฐพีที่บรรพจารย์เต๋ากล่าวถึงงั้นหรือ?!”