เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 316 ยืมไก่ไข่ทะลวงเข้าสู่ระดับแปดขอบเขตถ้ำสวรรค์
เขาชุ่ยเวย หอคัมภีร์
เสี่ยวสือโถวรีบวิ่งขึ้นไปชั้นสอง เห็นผู้อาวุโสพิทักษ์คัมภีร์เพียงแค่หลับสนิทด้วยลมหายใจยาวเหยียด ไม่มีอันตรายถึงชีวิต ใบหน้าเล็กที่ตึงเครียดจึงค่อยๆ
คลายลง
เขาพยุงผู้อาวุโสให้นั่งตัวตรง พิงกับชั้นหนังสือ ทว่าในใจกลับปั่นป่วนว้าวุ่น
[นักพรตปลอมนั่นคิดจะทำสิ่งใดกันแน่? มอบของประหลาดสองชิ้นให้ข้า หวังสิ่งใดกัน?]
เขาคิดร้อยแปดตลบก็ไม่เข้าใจ ขณะกำลังบีบ “ของวิเศษ” สองชิ้นนั้นพิจารณาอย่างละเอียด กลิ่นอายเย็นเยียบขุมหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังอย่างเงียบเชียบ
เสี่ยวสือโถวขนลุกซู่ไปทั้งตัว หันขวับกลับไป รูม่านตาหดเล็กลงกะทันหัน
นักพรตชราผู้มี “ท่วงท่าดั่งเซียน” ที่จากไปแล้วย้อนกลับมา กำลังยืนนิ่งอยู่ที่บันได รอยยิ้มเป็นมิตรจอมปลอมบนใบหน้าหายไปแล้ว
แทนที่ด้วยความโกรธเกรี้ยวอันเย็นชา