เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 307 ก่อนหนึ่งวันก็คือก่อน ศิษย์พี่หญิงก็คือศิษย์พี่หญิง
ริมสระลึก ร่างของหลินเสวียนหายไปแล้ว
ตี้เวยกอดอก มองดูเด็กหนุ่มที่มีสีหน้าดื้อรั้นในสระน้ำด้วยท่าทีสบายๆ
น้ำเสียงกังวานใสของนางแฝงความน่าเกรงขามที่ไม่อาจโต้แย้งได้
“นี่ ศิษย์น้องเล็ก ท่านอาจารย์ไปแล้ว ตอนนี้ ถึงตาข้าผู้เป็นศิษย์พี่หญิงจะสอนเจ้าบำเพ็ญเพียรแล้ว”
หยางฮ่าวเงยหน้าขึ้น มองดูศิษย์พี่หญิงที่งดงามเกินบรรยายผู้นี้ ไร้สาเหตุ ทว่าในใจกลับไม่รู้สึกชอบพอนางเลย เอ่ยเสียงอู้อี้ว่า “ท่านอาจารย์บอกว่า
รอให้ข้ามีความสามารถ ค่อยสลัดโซ่ตรวนออกไปเอง”
“ก็ใช่น่ะสิ” ตี้เวยพยักหน้าอย่างเป็นเรื่องสมควร “แต่ท่านอาจารย์ก็บอกแล้วนี่ ว่าให้ข้าสอนวิชาเจ้า ตอนนี้ ข้าท่อง เจ้าจำ”
นางกระแอมไอ เริ่มท่องเคล็ดวิชาของ ‘คัมภีร์เปลี่ยนเส้นหลอมกระดูก’ “สิ่งที่เรียกว่าการเกิดของมนุษย์ มีรูปทว่าไร้สาระสสาร สืบเนื่องจากกำเนิดฟ้า
การตายของมนุษย์ มีรูปและมีสาระสสาร คืนสู่หลังกำเนิดฟ้า...”