กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 154 หลินเสวียน ป้ายทองอยู่ในมือจักรพรรดิเว่ย แต่องค์ชายสามกลับมี เหตุผลช่างเดายากยิ่งนัก
“สิบสี่ปี”
หลินเสวียนทวนคำพูดอีกครั้ง
ไม่เบาไม่หนัก ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใดๆ เป็นเพียงแค่การขบเคี้ยวตัวเลขนี้ซ้ำอีกรอบอย่างเรียบง่าย
สิบสี่ปี หากเป็นโลกในอดีต ก็ยังไม่จบชั้นมัธยมต้นด้วยซ้ำ
เมื่ออยู่ในโลกใบนี้ ก็เป็นเพียงแค่เด็กน้อยขอบเขตกายาทองคำคนหนึ่ง...
ถุย!
อาตมาร่างกายนี้ เพิ่งจะอายุสิบสามปีไม่ใช่รึ?
ไพ่โศกนาฏกรรมหรือ?
องค์หญิงใหญ่ขอรับ ท่านดูสิ ท่านเล่นไพ่ผิดใบแล้วหรือเปล่า?