กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 138 บรรพจารย์: เรื่องนี้กดไว้ชั่วคราว ค่อยจัดการภายหลัง จ้าวหงเย่: ข้าไม่เห็นด้วย
เงาร่างนั้นปรากฏขึ้นจากกระจกทองเหลือง สูงถึงครึ่งจั้ง
รูปร่างเลือนราง มองไม่เห็นใบหน้า เห็นเพียงโครงร่างของชุดเต๋าโบราณ ที่ชายเสื้อมีลวดลายสีทองละเอียดไหลเวียนอยู่
ควันธูปภายในโถงพากันลอยไปรวมกันที่แทบเท้าของเงาร่างนั้น ปลายไฟของธูปธรรมสามดอกสั่นไหวพร้อมกัน
เงาร่างไม่ได้กล่าวตอบในทันที เพียงแต่ค่อยๆ ยกมือขึ้น คล้ายกำลังพิจารณาคนเบื้องล่าง
ผ่านไปครู่ใหญ่
น้ำเสียงชราทว่าอบอุ่นสายหนึ่งก็ดังออกมาจากปากของเงาร่างนั้น
“ที่แท้ก็คือหวนเจินนี่เอง”
“ไม่ได้พบกันมาหลายปีแล้วกระมัง”
เจิ้งหวนเจินรองประมุขสำนักที่คุกเข่าอยู่ด้านหน้าสุด ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างแรง