กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 129 พอได้ยินว่าเป็นผู้เดินทางปราบมารของนิกายเต๋า องค์ชายสามถึงกับร้องโชคร้าย
มือขององค์ชายสาม สั่นระริกอย่างสังเกตเห็นได้ยาก
แต่ก็เป็นเพียงแค่ชั่วขณะนั้นเท่านั้น
พริบตาต่อมา แผ่นหลังของเขาก็กลับมายืดตรงอีกครั้ง ความมืดมนภายในดวงตาดอกท้อคู่นั้นนอกจากจะไม่สลายไปแล้ว กลับทวีความเข้มข้นขึ้นมาอีกหลายส่วน
“สามหาว”
สองคำ ถูกเค้นออกมาจากไรฟัน
ใครเป็นผู้มอบความกล้าให้ ถึงได้กล้ามาปลดปล่อยแรงกดดันเหนือเมืองแคว้นทะเลตะวันออก?
นี่คืออาณาเขตของแคว้นเว่ยของเขา เป็นอาณาเขตของเฉาเป่าผู้นี้
เขาแค่นเสียงเย็นชา
ยังไม่ทันสิ้นเสียง ภายในเงามืดของโถงใหญ่ ก็มีคนผู้หนึ่งเดินออกมาอย่างไร้สุ้มเสียง