กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 296 ฝ่ามือนี้ ข้าต้องการให้ไร้เทียมทาน
หลินเสวียนยืนอยู่บนบัวทมิฬ สีหน้าสงบนิ่งดุจบ่อน้ำลึก
วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนใต้เท้าคำราม อารมณ์ด้านลบของสรรพชีวิตนับร้อยล้าน
ประดุจหนอนบ่อนไส้ที่โสมมที่สุด พยายามแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง
หวังทำให้จิตวิญญาณของเขาแปดเปื้อน บิดเบือนเจตจำนงของเขา
หากเปลี่ยนเป็นยอดฝีมือสามขอบเขตชั้นสูงคนใด แม้แต่พระสงฆ์ชั้นสูงที่มีจิตมรรคมั่นคง
ในเวลานี้ก็คงสูญเสียการควบคุมจิตใจ กลายเป็นซากศพเดินได้ที่รู้จักเพียงการเข่นฆ่าและจมดิ่ง
ทว่า หลินเสวียนเพียงยืนนิ่งอยู่อย่างเงียบสงบ