กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 267 ส่งจดหมายยังภูผาเมฆาคราม
หลินเสวียนมองเทวีอาภรณ์ครามตรงหน้าอย่างสงบ ในน้ำเสียงปราศจากความเย่อหยิ่งทระนงตนแม้แต่น้อย
"เทวีกล่าวหนักไปแล้ว" เขาโบกมือไปมา น้ำเสียงกังวานใส "ปราบมารกำจัดอธรรม ล้วนเป็นหน้าที่ที่พวกเราพึงกระทำอยู่แล้ว"
ความราบเรียบนี้ ทำให้เทวีอาภรณ์ครามยิ่งเคารพนับถือ
หลี่ชิง หวังโส่วอี และคนอื่น ๆ ก็ทยอยกันก้าวมาเบื้องหน้า โค้งกายคารวะ น้ำเสียงจริงใจ ให้คำมั่นสัญญาอันหนักแน่น หากวันหน้ามีสิ่งใดให้รับใช้
ยินดีทุ่มเทสุดกำลัง
หลินเสวียนพยักหน้ารับทีละคน ไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากนัก สายตาในที่สุดก็ตกลงบนร่างของผู้อาวุโสหวังที่อยู่ไม่ไกล หากจะกล่าวให้ชัดเจน
ก็คือตกลงบนร่างของหลี่มู่เสวี่ยที่อยู่ข้างกายเขา