ตอนที่ 262 ขอผู้ช่วยหรือ? ใครบ้างเล่าที่ไม่มีผู้ช่วย?

ตอนที่ 262 ขอผู้ช่วยหรือ? ใครบ้างเล่าที่ไม่มีผู้ช่วย?

ดวงตายักษ์สีแดงฉานทั้งสามดวงของจักรพรรดิมารเบิกกว้าง

เขาสัมผัสได้ว่ามหามรรคาแห่งพลังอันบริสุทธิ์ภายในร่างกำลังอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง อวัยวะภายในคล้ายถูกจับยัดลงในเครื่องบดเนื้อและบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความเจ็บปวดแสนสาหัสเช่นนี้เขาไม่ได้สัมผัสมานานเท่าใดแล้ว? สามพันปี? ห้าพันปี? หรือนานกว่านั้น?

"เป็นไปไม่ได้!"

เขาคำรามลั่นพลางปลิวถอยหลัง กายามารพันจั้งกระแทกกำแพงโลกธรรมจนปริแตก เสียงแตกร้าวดังกึกก้องจนอารามต้นหลิวโบราณสั่นไหวไปทั้งหลัง

หลินเสวียนสะบัดเลือดมารบนหมัดทิ้ง ทอดสายตาเย็นชามองร่างอันใหญ่โตของจักรพรรดิมารที่หดเล็กลงอย่างรวดเร็วกลางอากาศ

จากพันจั้งเหลือร้อยจั้ง จากร้อยจั้งเหลือสิบจั้ง สุดท้ายหดลงจนมีขนาดตัวพอ ๆ กับเขา